Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!


PODNOSZENIE ŚWIADOMOŚCI ZAGROŻEŃ

 

W wieku gimnazjalnym procesy dojrzewania, są znacznie nasilane i szczególnie doniosłe dla społecznego rozwoju człowieka. Dojrzewanie do roli człowieka dorosłego, obejmuje okres od 11 – 12 roku życia do 17 – 18 roku.

Osiągnięcia rozwojowe występują w ośmiu dziedzinach w których zachodzą zmiany, składające się na proces dojrzewania:

        I.            Dojrzewanie emocjonalne.

      II.            Zainteresowanie płcią przeciwną.

    III.            Dojrzewanie społeczne.

    IV.            Osłabienie roli domu rodzinnego.

      V.            Dojrzewanie intelektualne.

    VI.            Dojrzewanie do pełnienia ról zawodowych.

  VII.            Aktywność wypełniająca czas wolny.

VIII.            Ustalenie światopoglądu.

Kiedy dzieci wkraczają w wiek dojrzewania, rówieśnicy stają się dla nich

najważniejsi, są pełni oczekiwań, mniej lub bardziej realistycznych pragnień oraz nadziei.

Przestają się liczyć rodzice, nauczyciele, autorytety, które nie tak dawno jeszcze przez nich były szanowane. Duży wpływ na dorastającego nastolatka wywiera grupa rówieśnicza decydująca o tym, jak nastolatek się zachowuje, jak ubiera, czym interesuje, co robi w wolnym czasie od nauki, gdzie się bawi, jakiej słucha muzyki.

Zdarza się, że w tym okresie nawiązuje kontakty z nieodpowiednim towarzystwem np. młodzieżą sięgającą po używki: alkohol, papierosy, lub zrzeszoną w sektach.

Po pierwszego papierosa i pierwszy kieliszek alkoholu, młodzież sięga najczęściej , będąc w towarzystwie kolegów.

Jeżeli rówieśnicy palą i pija to swoim zachowaniem zapewne zachęcają do spróbowania. Bywa tak, że w atmosferze wspólnej zabawy również proponują używki, papierosy, alkohol, a czasami wręcz nalegają, by nastolatek udowodnił swoją dorosłość i też spróbował „ zakazanego owocu”. Czasami podejmowane zachowania kończą się na pierwszej próbie, a innym razem pojawiają się kolejne eksperymenty korzystania z używek.

Dlatego jako rodzice, rozmawiajcie często z dorastającymi dziećmi na temat różnych substancji odurzających. Wytłumaczenie, jak łatwo dochodzi do uzależnienia i jak trudno wyleczyć się z nałogu.

Nie starajcie się, jednak straszyć nastolatków chorobami, nie wymierzajcie kar, ale spróbujcie zachować spokój, gdy pewnego dnia odkryjecie, że dziecko spróbowało zakazanej rzeczy. Odnoście się do mody na nie palenie a przede wszystkim uświadomcie dziecku, jak wiele jest miejsc, w których palący nie mogą przebywać.

Powiedzcie o kłopotach zdrowotnych, rodzinnych, zawodowych, nękających osoby uzależnione od alkoholu.

Jeżeli dojdziecie państwo do wniosku, że w przypadku waszego dziecka, dzieje się coś niepokojącego i jest to więcej niż próbowanie, a nawet uzależnienie skorzystajcie z doradztwa specjalistów.

Poważnym problemem działającym destruktywnie, na świadomość młodych ludzi stają się narkotyki. Decyzja o sięgnięciu po narkotyk może być dla dziecka o wiele poważniejsza niż próbowanie papierosów i alkoholu. Najczęściej dziecko nie zdaje sobie sprawy, że uzależnienie od narkotyków, może nastąpić bardzo szybko. Jeżeli uzależnieni od narkotyków koledzy zachęcają do spróbowania, a potem zaopatrują w narkotyki, nastolatek wkracza w groźną drogę nałogu.

Jako rodzice uważnie obserwujcie swoją dorastającą pociechę. Niepokojącymi objawami są: gwałtowny spadek masy ciała, krwawienie z nosa, zaczerwienione oczy, spędzanie coraz większej ilości czasu poza domem, spadek zainteresowania nauką i ulubionymi zajęciami, brak zainteresowania wyglądem i higieną, izolowanie się od rodziny, kłamstwa, kradzieże, pojawienie się dziwnych przedmiotów (foliowe torebki, bibułki, pastylki), bełkotliwa mowa. Wszystkie wymienione objawy świadczą o tym, że dziecko sięga po narkotyki, lub jest od nich już uzależniane.

Warto wówczas rozmawiać z dziećmi, posłuchać tego o czym myślą i co chcą nam przekazać.

Jako rodzice macie prawo do wprowadzenia znaczących zmian w życiu dziecka np. dyskretnie przeszukać pokój, cofnąć kieszonkowe, zabronić kontaktów z podejrzanym towarzystwem, lub wykonać test na obecność narkotyków, które dostępne są w aptekach.

Kontrolujcie, gdzie i z kim dziecko przebywa poza domem. Nie chrońcie go obojętnością i wyuczoną bezradnością, lecz jak najszybciej skontaktujcie się z specjalistą uzależnień.

Czasem bywa tak, że zagubiony nastolatek spotyka na swojej drodze ludzi zrzeszonych w sektach, którzy przekonują go, że doskonale rozumieją jego problemy, chcą mu pomóc, ofiarować miłość, zainteresowanie, serdeczność. Bardzo łatwo jest trafić do sekty, ale o wiele trudniej się z niej wyzwolić.

W Polsce istnieje około 400 sekt, które doprowadziły do tragedii wielu młodych ludzi i ich rodziny.

Jako rodzice nie lekceważcie sygnałów świadczących o zainteresowaniach sektami u swojej pociechy. Niepokojące jest, gdy dziecko zmieni sposób zachowania, odżywiania, styl ubioru, często znika z domu, lub często zamyka się w swoim pokoju, słucha innej niż dotąd muzyki.

Zainteresujcie się tymi zmianami, spróbujcie spokojnie porozmawiać okazać jak najwięcej miłości, zainteresowania i serdeczności.

Poważnym problemem staje się również młodzież nie ucząca się, mimo że obowiązkiem szkolnym objęta jest do 18 roku życia.

Uczęszczanie do szkoły podstawowej i gimnazjum jest koniecznością. Jednak nie wszyscy ludzie, żyje zgodnie z obowiązującym prawem.

Najczęściej uczniowie nie realizujący obowiązku szkolnego trafiają do przestępczego towarzystwa, zajmują się kradzieżami, rozbojem. Jest to bardzo niebezpieczne towarzystwo dla dorastającego nastolatka.

Młodzież z tych kręgów jest twarda, bezwzględna a bycie z nimi wiąże się z koniecznością podporządkowania się regułom rządzącym w ich świecie.

Dlatego rodzice powinni wiedzieć, jak najwięcej o kolegach, z którymi spotyka się ich dziecko. W przypadku pojawiających się trudności należy jak najszybciej skorzystać z pomocy psychologa, a nawet psychiatry dziecięcego.

Rola rodziny w kształtowaniu osobowości młodych ludzi ma ogromne znaczenie. Jest podstawowym środowiskiem wychowawczym życia i rozwoju młodej jednostki. W rodzinie przebiega proces kształtowania dzieci w tle występujących problemów i towarzyszących im sytuacji życiowych.

Niezależnie od tego, jak funkcjonuje, czy jest zdrowym i wartościowym moralnie środowiskiem, czy też przejawia cechy patologii, w każdym przypadku kształtuje osobowość, postawę społeczną, oraz wyznacza koleje losu.

Wskazówki dla rodziców, co robić, gdy dziecko zaczyna przebywać w nieodpowiednim towarzystwie ?

·         Zainteresujecie się tym gdzie i z kim przebywa w wolnych chwilach.

·         Rozmawiajcie z dzieckiem, spróbujcie jak najwięcej dowiedzieć się o przyjaciołach dziecka. Jeśli to możliwe, poznajcie rodziców tych dzieci.

·         Rozmawiajcie o problemach dziecka, proponujcie pomoc, ale nie narzucajcie się z nią.

·         Jeśli tracicie z dzieckiem kontakt, poszukajcie osoby, która jest nadal w dobrych relacjach z nastolatkiem i ją należy poprosić o pomoc.

·         Skontaktujcie się ze specjalistą od danego problemu.

·         Na rozmowy z nastolatkiem wybierajcie takie chwile, kiedy relacje między wami są w miarę poprawne i panuje dobra atmosfera.

·         Starajcie się jak najwięcej czasu poświęcić rodzinie i dziecku.

·         Skontaktujcie się ze szkołą. Porozmawiajcie z wychowawcą, pedagogiem i dyrektorem szkoły.

·         Bądźcie konsekwentni i stanowczy, gdy np. dziecko odmawia chodzenia do szkoły, czy oświadcza, że narkotyk będzie brało i będzie na nie zarabiało kradzieżą. Zapowiedzcie, że takiej sytuacji, będziecie zmuszeni powiadomić policję.

Jako rodzice nie rezygnujcie z pomocy swojemu dziecku, nawet w tych najtrudniejszych dla niego i siebie chwilach.

Pamiętajcie, że jesteście dla niego najbliższą osobą, że liczy na was, zwłaszcza wtedy, gdy głośno o tym nie mówi.

 

Opracowanie : M. Jurkiewicz